Bunschoten in rouw

Bunschoten in rouw
Op eerste pinksterdag wordt het lichaam van de 14-jarige Savannah Dekker gevonden in een sloot in Bunschoten. De gemeenschap is geschokt, schrijft ds. J. Bogerd, predikant te Bunschoten.

Jongeren maken zich zorgen en gevoelens van wraak steken de kop op. Wat kun je op zo’n moment als gemeente betekenen voor de eigen schapen en voor het dorp? 

Donderdagmiddag verschijnt er een bericht op Facebook. Savannah is niet thuisgekomen en haar telefoon is uit. De politie gaat er vanuit dat ze is weggelopen. Dat baseren ze op haar online gedrag. Wanneer in Achterveld het lichaam van een meisje wordt gevonden, houdt iedereen de adem in. Het blijkt echter niet om Savannah te gaan. Het lichaam is van een meisje uit Hoevelaken.

Laat op de morgen van de eerste pinksterdag schrikt het dorp opnieuw op. Er is een lichaam in een sloot op een industrieterrein gevonden. Heel laat die avond wordt het verschrikkelijke nieuws openbaar gemaakt. Savannah is, net als de veertienjarige Romy uit Hoevelaken, door geweld om het leven gebracht. 

Verslagenheid

Bunschoten telt ongeveer twintigduizend inwoners. Je kunt dus niet zeggen dat iedereen elkaar kent. Op zo’n moment blijkt echter dat het dorp een eenheid vormt. Er zijn op allerlei manieren toch heel veel onderlinge banden. Het hele dorp leeft mee en is in rouw. Hoewel geweld helaas niet vreemd is in dit vissersdorp, blijkt de dood van een jong meisje iedereen toch aan te grijpen. Wellicht speelt de leeftijd van de jongen die verdacht wordt van betrokkenheid bij haar dood ook mee. Hij is pas zestien jaar!

Mede door verschillende berichten op de sociale media neemt de onrust toe. Mensen uiten hun boosheid en je hoort soms de roep om wraak. ‘Laat die jongen maar door het dorp lopen, dan zullen wij …’ Je schrikt soms van de reacties. 

De kerk in actie

Op tweede pinksterdag is er een sing-in in de hervormde gemeente. Er wordt dan geen meditatie gehouden. We besluiten om te beginnen met een afkondiging, waarin we stilstaan bij de dood van Savannah, het verdriet van de ouders en de gevoelens die leven in de gemeente.

Lees de volledige tekst van dit artikel in De Waarheidsvriend van donderdag 15 juni 2017.

« Terug naar de lijst