Barmhartig tot het einde

Geplaatst op 19-05-2020
Barmhartig tot het einde
Nederlanders weten beter wat euthanasie is dan wat palliatieve zorg is. Euthanasie en een Ďvoltooid levení krijgen met regelmaat alle aandacht, constateert Elise van Hoek.

De zelfgekozen dood wordt daarbij neergezet als dé manier om waardig te sterven. Er is echter veel meer te zeggen.

De christelijke gemeente heeft de zorg voor zieken en stervenden al eeuwen op zich genomen. Aan de zes werken van barmhartigheid uit Mattheüs 25 werd in de Middeleeuwen ten tijde van de pestepidemieën een zevende werk toegevoegd: het moeilijke en gevaarlijke werk van het begraven van de doden.

De zorg voor stervenden ontwikkelde zich tot wat wij nu kennen als palliatieve zorg: zorg in de laatste fase van het leven met aandacht voor de héle mens.

Weerstand

In onze samenleving met een hoogtechnologische gezondheidszorg kunnen zieken genezen. Anderen genezen niet, maar krijgen langdurige behandelingen en kunnen, ondanks een chronische ziekte, een hoge leeftijd bereiken. ‘Als je maar gezond bent…’ is een veelgehoord ideaal. Tegelijkertijd is door al deze mogelijkheden het besef van onze sterfelijkheid naar de achtergrond verdwenen.

Lees de volledige tekst van dit artikel in De Waarheidsvriend van donderdag 21 mei 2020.

Klik hier om een los nummer te bestellen, en hier om een abonnement op De Waarheidsvriend te nemen.